ھمگام آزمانک نبتشتہ کار: اصغرزہیر
برپ ءِ رچگ ءَ پد ھڈ پروشیں سارتی ءَ گیدی وتی اندر ءَ ماں پتاتگ ات، بازار شپ ءِ بانزلانی چیر ءَ انچو انسرتگ ات چوکہ چیپکے وتی ماتءِ بانزلانی چیرءَ زُکُر ایت۔ چہ سارتی ءِ مُج ءَ دگ ءِ سر ءِ لیٹانی روژنائی تھار دیمگ ات انت ،انچو گشئے کہ ماتی سھتیءِ چراگءَ تیل مان مہ بیتءُ آئی ءِ نماسگ تیلءِ رندءَ روگ ءَ پد پدا واتر مہ بیت۔چاریں پاسواں بے تواری ءُ برپ ءِ اسپیتی ءِ بادشاھی ات. بلے اے اسپیتی نیکہ چو اسپیتیں رنگ ءَ ایمنی ءِ چیدگ ات ءُنیکہ اے بے تواری ، تاھیر ءِ گواجار ات. بلکن اے ھر دو وتی اندر ءِ راستیں بزانت ءَ دئیگ ءَ ات انت کہ اسپیتی برپ ءِءُ بے تواری شپ ئیگ انت کہ برپ تئی اندرءَ بادین ایتءُ ترا پہ جنزگءَ نئیل ایتءُ بے تواری ترا چہ تئی جندءَ پچ گیپتءُ بارت۔ نوری کہ چہ وتی مرد ءِ ماں آجوئی جنگ ءَ نمیرانی ءَ پد اے شھر ءَ پہ ھمے امیت ءَ اتکگ ءُ نشتگ ات کہ وتی چُکاں چہ گرکانی چماں بہ پھریز ایت ءُ پراھاں جوانیں بانداتے ءِ مستاگ بہ بیت؛ چہ گیشیں سردی ءَ پچ لرز اتگ ات ءُ نوں واب ءَ چرآئی ءِ ابیل ءَ انچو زھر کتگءُ شتگ ات کہ گاریں چُکے پدا واتر مہ بیت۔ شپ ءِ سیمی پاس ءَ گوں آگھی گوازینگ ءَ ات بلے آئی ءِ جان ءَ یک ناشناسیں ترسے چیر کپتگ ات. آ گوں وتی ھمے بے چاڑیءَ سرسرجنگءَ اتءُ نہ زانگءَ ات کہ چے بہ کنت،یکبرے آئی ءَ جیڑ ات کہ لیٹ ءَ روک بہ کناں ءُ گراکانی ھما پشت کپتگیں گداں پر بہ جناں کہ سرشپ ءَ پرجنگ ءِ وھد ءَ کوچنڈگ ءَ پد ایرئِے کتگ ات انت ءُ وپتگ ات بلے پدءَ چار اِت ئِے کہ چُکانی واب بداس بنت پمیشکا تھاری ءَ نشت ءُ وتی نمیرانیں مرد ءَ جیڑگ ءَ لگ ات کہ اگں آ است بوتیں گڑا اے زند ءُ لاپ ءِ جنگ ءَ آ چو بزگ ءُ تکانسر نہ بوتگ ات بلے چوش کہ آئی ءَ وتی راہ چہ پیسر ءَ گچین کتگ ات. چندے روچ ات کہ نوری ءِ لوگانی کش ءُ گوراں لھتیں ناشناسیں مردمانی رو آ گیش بوتگ ات ءُ مدام نوری ءِ ڈن ءِ روگ ءُ آھگ ءَ آھانی چم سک ات انت بلے نوری ءَ اے سما نیست ات پرچاکہ اے مزنیں شھرے ات ءُ ادءَ جُلگہ ءُ الگاشی ات، رؤگ ءُ آھگ ات، کوکار ءُ جگہ ات ءُ کس کسی نہ ات. بلے زیکیں بیگاہ ءَ یک مردکے ءَ تاں دور ءَ نوری ءِ رندگری کتگ ات کہ ھمے ساھت ءَ نوری ماں سبزی ءِ نیادی ءَ پہ شام ءَ سبزی ءُ دگہ لنش ءُ پکارات ءِ گرگ ءَ شتگ ات. چہ سردی ءَ ابید نوری ءِ چہ واب ءَ جہہ سِرّگ ءِ دومی سبب ھمے ناشناسیں مردم ءِ رندگری ات کہ نوری ءَ بے چاڑ کنگ ءَ ات. پمشکا نوری گوں لھلھاسکیں دلے نشتگ ءُ نہ زانگ ءَ ات کہ چے بہ کنت کہ ھمے دمان ءَ دروازگ ءِ ٹُکگ ءِ توار آئی ءِ گوشاں کپت بلے نوری ءَ ھچ نہ گشت ءُ دمانے ءَ پد پدءَ دروازگ ءَ توار کت گڑا نوری ءَ وتی مات چہ وابءَ پاد کت کہ شپ ءِ اے نھنگام ءَ یکے دروازگ ءَ ٹکگ ءَ انت. مات ءَوتی جنڈیں گشان سرا کتءُ گوں ترس ءُ لرز چہ دروازگ ءِ پشت ءَ توار پر جت ئِے کہ تو کئے ئے شپ ءِ نھنگام ءَ دروازگ ءَ ٹکگ ءَ ئے. چہ ڈنی نیمگ ءَ جنینی توارے اتک کہ من زینی تئی دزگوھار کہ چہ کیچ ءَ پیدکاں، مئے بس ھراب بوتگ پمشکا ما اے وھد ءَ اتکگ ءُ سر بوتگیں. نوری ءِ مات ءَ دمانکے جیڑ ات کہ زینی ءَ من ءَ ھال نہ داتگ کہ من پیداکاں…بلے ھیر بلکن پمشکا ھال نہ داتگ ئِے کہ من چیزے تلب کناں بلے پرواہ نیست۔ آئی ءَ لبجان ءَ دروازگ پچ کت داں آھانی جھلی جھل ءُ بالی بال ءَ شت انت کہ ابوڈئے بابی اے وھد ءَ سپاھی گوں دموکھاں اوشتاتگ انت۔ گوں دروازگ ءِ پچ بوھگ ءَ سپاھیاں نہ جستے ناں پرسے کت بلکن تچک ءَ لوگ ءَ پترت انت ءُ لوگ ءِ پٹّگ ءَ لگ ات انت. آھاں لوگ ءِ سجھیں اُرد ءُ پتینک پِیش پِیش کت انت ءُ اینگو آنگو مان برّان کت انت ءُ پد ءَ نوری گوں آئی ءِ دوئیں چُک ءُ ھمراہ ء مات ءَ گر ءُ پانچ کنان ءَ گاڑی ءَ دور دات انت ءُ دیم پہ ناشناسیں جاھے ءَ شت انت. سھب ءَ ھمے ھال شنگ بوت کہ سپاھیاں دوشی وت کش تراکے بے سوب کتگ ءُ تراکاریں جنین کہ چو شاری ءَ ڈنی مردمانی سرءَ وت کشیں ارشے ءِ بند ءُ بست ءَ بوتگ آ دزگیر کتگ ءُ چرآئی ءَ بازپرس ءُ اسل مردماں سر بوھگ ءِ جھد بوھگ ءَ انت.ءُپدا آئیءِ مات ءُ دوئیں کسانیں چک یلہ کنگ بوت انت بلے نوری ءِ ھچ گواہ ءُ سوج نیست ات. دیر ءُ زیراں پد یکروچے اناگت ءَ نوری ماں آمید گس ءَ آرگ بوت کہ لٹّ ءُ کُٹّاں سک ژند ءُ نزور کتگ ات ،آئی ءِ گُل کنڈءَ کپتگ ات ا نتءُ چم کلونٹ سیاہ تر اتگ ات انت،دیم چو الگدار ءَ زرد ات،لنٹ ھشکءُ سیاہ ات انت،آ وھدے آمیدگسءِ تھتگ ءَ اوشتارینگ بوت گڑاآئیءَ وتی پاد داشت نہ کت انت ءُ ھمودا بُوستگءَ آریا بوت ۔ چہ آمید گس ءَ پد نوری پد ءَ تھاریں کوٹیانی باھوٹ کنگ بوت ءُ ھمک شپ نزی گوراں آئی ءِ پریات ءُ چیھانٹانی توار اشکنگ بوت انت. ھمک شپ آ گوں بے دردی جنگ ءُ جست کنگ بوت کہ بہ گش ترا اے وت کشی ءِسکین کئےءَ داتگءُ شمارا کجام ملکءِ کمک گون انت۔بلے نوری گپءُ ھالی نہ اتءُ آ دردءُ ترساں ھلاھوش کتگ ات۔ ابید چندے جنیناں نوریءِ ھاترءَ کس توار چست کنگءَ نہ اتءُ نیکہ کسےءِ گوشاں مورے ورگءَ ات کہ مئے گوھارے ناجاہ دزگیر کنگءُزندان ءَ برگ بوتگ بلے نیکہ آئیءِ چوشیں منانکے استءُ ناں چم دیستءُ شاھدے۔بس آئیءِ گناہ ھمیش انت کہ آ نمیرانیں جھدکارےءِ جنین انت۔ ھمے شھر ءَ کہ نوری زندان ءَ انت ءُ ھمک شپ آئی ءِ نارگ ءُ چیھانٹانی تواراں آزمان اوں دلوارگ بیت، ھمے شھر ءَ ھمک شپ شاتکامی ءُ شیشگانی پرشگ ءِ توار انت، ھمے شھر ءَ ماں ربیدگی روچءَ تلو ءِ سرءَسازانی توار پرش انت کہ ما لجیں گوھارانی، ما گیرت ءِ شیر متکگ ماں ساھگ ءَ زھمانی…ءُ پد ءَدور ماں شپءِ شوپچ ءَ چہ ھمے سازانی برز تواری ءَ نوری ءِ نارگ ءُ چیھانٹانی توار چیر تران بنت.
